Hüner Şiiri - Murat Ülkü

Sana gelmek değil, sende kalmaktır hüner,
Aşkın közüyle bir kalbi yakmaktır hüner.
Gönül bir ummandır, sığmaz hiçbir mekâna,
O deryada sessizce akmaktır hüner.
​
​Cihanı gezsen de bulunmaz böyle bahtı,
Gönüldür sultanın en müstesna tahtı.
Girmek bir lütuftur, kalmaksa büyük kerem,
Mevsimler geçse de bozulmaz aşk ahdi.
​
​Gözden düşen elbet bir gün unutulur da,
Gönle giren ise ebedi yurdu bulur da.
Taş değil, topraktır sevginin asıl mülkü,
Oraya ekilen, göğe şükür savurur da.
​
​Ezelden ebede bir ince sızıdır bu,
Alın yazısının en berrak yazısıdır bu.
Kıymet bilene hazine, bilmeyene yük,
Vuslat kokan aşkın gizli kapısıdır bu.
​
​Gönül bir sevdi mi, ferman nedir dinlemez,
Gerçekten yanan can, asla ah edip inlemez.
Sarrafı olmayan bilmez cevher kadrini,
Her kul bu makamın sırrına eremez.
​
​Mülk tükenir, saltanat biter bir nefeste,
Ruh özgür kalmak ister şu dar kafeste.
Sevgiyle kurulan taht yıkılmaz hiçbir an,
Adın yankılanır durur en son heveste.
​
​Gönül bağında açan gül hiç solar mı?
Aşkla dolan kadeh bir gün boşalır mı?
Sultan odur ki, kalpte kurmuş otağını,
Böyle bir dergâhtan insan kovulur mu?
​
​Söz biter, kalem durur, kâğıt solar elbet,
Lakin gönülde kalan, en büyük emanet.
Garip Murat söyler son kelamı derinden:
Sevmek bir nimettir, sevilmekse bin hikmet.