Kardelen olmak isterdim,
Kar altından çıkıp gökyüzüne ulaşan.
Ebem kuşağında bir renk olmak isterdim ya da,
Gönülleri okşayan.
Raksederken ateş böcekleri,
Ateşi olmak isterdim onları yakmayan.
Ağır aksak ilerleyen hayatın aceleci yolcularıyız biz,
Yolun sonuna varmadan göçüp gidenleriz biz.
Çiçekler renk renk ama, üstündeki dikenleri görürüz biz,
Ayaklarımız kan revan, muhabbeti kalpte yaşayanlarız biz.
Ümitsiz olmaz, bunu böyle görmedik biz,
Çocuğum ben,
Büyümedim daha...
Ellerimin küçüklüğü gibi küçüktür yüreğim.
Çocuğum işte!
Büyümedi daha umutlarım.
Bu yüzden ' Hayata sımsıkı sarıl ' nasihatları boşunadır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!