Dargın bir diyarın intizarından koşan
Vurdukça yere nallarını yağmuru çağıran
Boz bulanık suyu ezrak eyleyen damla damla
Bir hümayun atın perçeminden ukdedir gönlüm
Âmâ bir mumun gölgesinde kalan beni
Hangi süheylde mahrum edersin gözlerimden gözlerini
Mağmum bir köşeye akarken göz yaşım
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta