Dargın bir diyarın intizarından koşan
Vurdukça yere nallarını yağmuru çağıran
Boz bulanık suyu ezrak eyleyen damla damla
Bir hümayun atın perçeminden ukdedir gönlüm
Âmâ bir mumun gölgesinde kalan beni
Hangi süheylde mahrum edersin gözlerimden gözlerini
Mağmum bir köşeye akarken göz yaşım
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta