Hüma kuşu Şiiri - Njiikk Huu

Kim uyutur beni
Kim ne bilsin
Suların sessizliği geliyor öteden
Gürlüyor gök bile perde perde
Beriden gel ruhun üşümesin
Kafamı yastığa koyduğun an
yüzün düşmesin
Nicelerine mest oldum
Dilim serkeş
Yüreğim derdest oldu
Sesim bir serserinin ahu dudusu
Niye baktıysam sana
Oradan geçemiyorum önüm duvar
Bir güllerin ardında sabahlar
Sabahlar olmasın diyerek
Çaldım günahlarını
kalbime bir engel gerek
Ulaşamasın bana münzevi zaman
Ben bu zamanda kahru perişan olurum
Duymazsın diye aşkı yaşar olurum
Görenlerde var ki
Oysa duyanda var okuyanda
Kim uyutur beni
Saflığından ötedir yalnızlık
Hicran ile kardeşi var vuslat
Öteden beridir cennet yakar bilirim
Hecelere düşmesin dilim
Hemen şımarıveririm
Birden geliverirsin
o hayat yok
O hayat yok serap görüyorsun
Ben o paytak gündüzlerin küspesiyim
Herkes ağlıyor
his değilmiş her cem
Gönül kimi bilsin
Kimi sevsin
Kimine mahur gelir sesim
Kimde kaldıydım ben her dem
Her tenin ardında bir telaş var
Simsiyah karanlığın bile meltemi var
Mâtemi var
Kim uyutur beni
Kim ne bilsin