İpek saçların ılık dağ meltemlerinde uçuşurken
Tenin parlayan güneşi kıskandırırken
Dudakların gülüşünle anlam kazanırken
Ve gözlerin
Ve gözlerin masum bir ceylan gibi bakarken bana
Kalbim ilk defa titrerken
Bedenimde depremler olurken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel ask siirinizi kutlarim
benimde hülya adlı bir şirim var. siz ona aşık olduğunuzu bizim hülya da dünyaya gelmemesi için yakarışı. saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta