hülyalarımın kuytusunda uyuyakalmışım,
mahzenin yıkıntı sarkacını kaç örümcek sarmış
yoksul bir kâbusun karmaşasıyla hatırlattığı
satranç karelerindeki taşlar ardımda durmakta
yıldızlardan inen kinli aydınlıkta
yâdımda ise geçmişin an be an sorgulanışı.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta