Sitem
Dostun değilim artık
Arkadaşın yoldaşın değil.
Sevgilin hiç değil.
Acıyı paylaşmak bana düştü,
Belki de hiç şiir yazmamalı kimbilir.
Terbiye etmeli dili, kalemi.
Bütün suç dizelerde.
Dize geldiğim dizelerde..
Sağlığın yerinde mi ?
Gözün, göğsün karnın tok mu ?
Gerisi allı morlu gırili siyahlı renkler cümbüşü.
Ömür de gönül de mevsimler geçidi ey arsız şair.
Varsın fırtına olsun şimdi havada,
tutunmak istedikten sonra
Muhtemelen bahar,
tenimde tatlı bir güneş sıcağı,
dalga sesi,
kumda denge arayışı bitmemiş plastik masa sandalye,
çay ve sen..
En masum en günahkâr
güldü
yarımdı
tamamlamaya kalktım
tamamladım sandım
ıslaklığı gizli elâlarında
gülüşü hâlâ yarım
Kokuma bürünmüş
yorgun uykularına ortak olduğum.
Nefesinin ritminde arsız rüyalardan çok
Yürek atışımdan ninniler sunayım sana.
Şiir diye yollarına döküyorum
deli cesaretli ergen sevdamı,
Uyuyordu.Habersizdi yüreğimin koynuna girdiğinden.
Yüreginin rengine vurgun olduğum,
yum elalarını uykuya
rüyalarından öpeyim seni.
sentetik zamanlarda organik aşka düşmek
ödül müydü? yoksa ceza mı?
diye düşündü kadın
Yarın ölsem,
Sana nefesimsin, diyen kimse kalmayacak.
Mahrum kalma diye yaşamalıyım.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!