saatler seni vurdu mu akşam
bir çığ yüreklenir göklerde
köşe başında bir sokak kedisi
çaresiz yalın ve akşamüstü
hükmü geçmez derlerdi sonrasının
kalemini aşka yitiren kağıdın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bir önceki yoruma ek olarak, ilk bölüm daha iyi işlenmeli .
geç kalmış akşam sabaha çöreklenir.iyi bir dize.şiiri taşımış.ama diğer dizelerde onu ezmemiş
güzeldi Erdem, okumuştum bu şiiri o zaman da iyi demiştim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta