Ey nefs ! Hangi kudretle hüküm verirsin...
Kimin kaderine çizgi çekersin....
Bir nefeslik ömürle tartarsın adaleti...
Unuttun mu hüküm yalnız Hakk’a aittir...
Kendini sultan kral sanırsın....
Tahtın kibrinden örülmüş cansız bir duvarsın..
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta