Hudut! Şiiri - Mecit Aktürk

Çetelesi tutulur aşikâr olan zikrin
Âkıbeti bilen çün ağızlar sırra kutu...
Her kim ki zorluk çeker hazmında farklı fikrin
Giz etsin kelamını, tercih etsin sükûtu.

Çok kişinin çektiği dilinin belâsından
Kimseye hayır gelmez günah müptelâsından
İnsan ibret almazsa dostunun salâsından
Bakar kabre gidene, boştur sanır tabutu.

Aklı fîrâr edene nefsi en büyük kapan
Nice gafiller gördüm, fânî olana tapan
Nitekim insan idi helvadan ilah yapan;
An gelip acıkınca "iç" ediveren putu!

Ey Nefsim! Sen aldırma, felekten gün çalana!
Gün ışığı ulaşmaz sürekli alçalana
Zaman sele karışmış, bak sen elde kalana!
Ar et Yüce Rabbinden! Asla aşma hududu!