!! DÜNYA'DAN GEÇERKEN !!
Bir mola verdim, biraz seyreyledim.
Baktım etrafa, dünya'dan geçerken.
Çiçekler üzgün, hayvanlar çok mutsuz,
Ağladım bir an, dünya'dan geçerken.
Kimisi izime kurşun atıyor
Getirip eline iş verdiklerim.
İsmimi almış, pazarda satıyor
Sofrada önüne aş verdiklerim.
Çoğu sokakta yönünü dönüyor
Bitip tükenmez sanma, bunca ömrü.
Bir konaklık zaman, dünya insana.
Boş işlerle, meşgul etme gönlünü...
Bir yemeklik sofra, dünya insana.
Kimi...devran bu devran, derde yürür
Koşturur durursun, yıllar yılı, gündüz gece
Ne hedef biter, gardaşım, ne de emel biter.
Okuyup yazarsın, sayfa sayfa, hece hece
Ne kitap biter, aziz dostum ne defter biter.
İnsan ağlaya ağlaya, gelir bu hayata
Birgün, Hanya'yı-Konya'yı anlarsın
Ayağın takılsın hele düşde gör.
Ölmeden kara topağı boylarsın
Felek vursun, hele sen bir düşde gör.
DUYDUN MU MEMMET EMMİ
Memmet emmi, artık devir değişti...
Selam'a merci diyorlar duydun mu?
Tilkiler, nem var neyim yok bölüştü
Haram'a helal diyorlar duydun mu?
Ben senet bilirdim, verilen sözü...
İnsan sözünün, sahtesi de varmış.
Yokuşlardayım, unuttum ben düzü
Bayır yolların, dahası da varmış.
Vaz geçtim sevgiden, aşk'tan, sevda'dan
!! DÜZGÜN GİT !!
Çekip giderken bu alemden,
Arkana güller dikerek git.
Ne olur...o gönül bahcenden,
Güler yüz, tatlı dil bırakta git.
Gönül bahçeme seni diktim demiştin
Dört mevsim geldi geçti artık soldum ben.
Yeşertirim diye yeminler etmiştin
Artık gam ile keder ile doldum ben.
Meğer götürüp atmışsın çöle beni
EMMOĞLU
Yıllarca dere tepe koşturdum durdum
Döndüm baktım hepsi boşumuş emmoğlu.
Güzel günler için hep hayaller kurdum
Acıdan başka gün yoğumuş emmoğlu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!