Bir çelimsiz sivrisinek
onu bir takan var sanki
o beyinsiz hayvan inek
bir de hedefsiz ok atar
her kapıdan kovulmuş ki
garibim hep şaşı bakar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sayın APEL'den ilk kez başka bir tematik alanda okuduğum şiirlerden galiba.Yergi gücü yüksek bir şiir.
Söz'ün ,muhatabında büyük etkiler yapacağını düşünmek olası.
Kısacık olmasına karşın okkalı sözlerle dolu bir şiirdi.
Kutluyorum.
Erdemle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta