Sen yoksun
Sinop hala kıştan kalma
Soğuk rüzgar üşütüyor tenimi
Beton bahçe buz kalıbı gibi
Güneş çıksa da nafile soğuk
Kanaryamın dilinden anlamıyorum halâ
Yalnızlığımı onunla da paylaşamıyorum
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta