İçimdeki hapishanenin hücresine tüm olumsuzluklarımı koydum bu gün.Ağır,kalın demir kapılar kapadım üzerine.Zincire vurdum pişmanlıklarımı.Gün be gün yaktım anılarımı..
İtirazlarımı,yanılgılarımı,kırdıklarımı ve beni kıranları..
Üzerini örtemediğim tüm utançlarımı,unutamadığım hatalarımı ve korkularımı.
Yarım kalmışlıklarımı,hayal kırıklıklarımı.Söylemek için çıldırırken sustuklarımı.
Hepsini içimdeki karanlık hücreye sakladım.
Bir gün aniden gelip içimde kanayan bir yara açanı,derdime dert katanları,dost görünüp düşman olanları.
Paylaştıklarımı ya da paylaşamadıklarımı.Acılardan arta kalanlarımı.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta