İçimdeki hapishanenin hücresine tüm olumsuzluklarımı koydum bu gün.Ağır,kalın demir kapılar kapadım üzerine.Zincire vurdum pişmanlıklarımı.Gün be gün yaktım anılarımı..
İtirazlarımı,yanılgılarımı,kırdıklarımı ve beni kıranları..
Üzerini örtemediğim tüm utançlarımı,unutamadığım hatalarımı ve korkularımı.
Yarım kalmışlıklarımı,hayal kırıklıklarımı.Söylemek için çıldırırken sustuklarımı.
Hepsini içimdeki karanlık hücreye sakladım.
Bir gün aniden gelip içimde kanayan bir yara açanı,derdime dert katanları,dost görünüp düşman olanları.
Paylaştıklarımı ya da paylaşamadıklarımı.Acılardan arta kalanlarımı.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta