Aşıklar maşukuna yanar, tüter bir zaman.
İkrarlı dost dostuna yeter, artar her zaman.
Arifler ceminde ihvanlar semahlı devran,
Hu diye diye, hu Rahmanım hu, Kahharım hu...
***
Kamiller varır hakikat şehrine kâr a,
Metaı meyadanda hüner dizer sıraya,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta