Hu Der Allah Şiiri - Afşin Dualı

"Allah... Allah... Allah... Allah..."

Dillerde boş bir yankı, kalplerde derin yara,
Ruhlar susuz kalmış, düşmüşler fani nara!
Edep rafa kalkmış, haya gitmiş uzağa,
Nefis tuzak kurmuş, düşen düşene tuzağa!
​
Haya perdesi yırtık, sözler zehirli ok,
Dünya malı yalanmış, doymayan nefis çok!
O "hav hav" diyen sesler, kirli birer gürültü,
Ruhun üstüne çökmüş, sanki bir kara örtü!
​
Ama bak bir ses gelir, susturur tüm dilleri,
Açar gökyüzüne doğru, o bükülmüş elleri.
​
Kabe’de hacıları, yanar Allah diyerek,
Aşkınla yanan canlar, döner Allah diyerek!
Hu Allah, Can Allah, her dertlere derman Allah,
Gönlümüzün nuru sensin, La İlahe İllallah!
​
Okulda çocuk dili, sokakta mümin hali,
Herkes bir ağızdan söyler, bulmuşlar o kemali.
Karanlıklar dağıldı, geldi vuslat harmanı,
İlahi aşkla doldu, şu ömrün her anı!
​
Allah... (Hu!)
Allah... (Hu!)
Allah... (Hu!)
La İlahe İllallah...