Hu! ...
Var,
İlla Hu Var
Ne zerre ne küre var
Ne zaman, ne mekân var;
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Üstat sizi ve şiirinizi kutluyorum gerçekten harika bir yazım saygılar.
Sevgili Kardeşim: Osman Şener,
Gönülden kopup gelen sevgi damları ile ustalıkla kaleme alınmış muhteşem bir şiir olmuş. Beğenerek ve saygı duyarak okudum. Tebrik eder, kudretli ve kutlu kaleminizin daim olmasını dilerim.
Şiirin hakkı olan tam puan+antolojiyi Bodrum'dan gönderiyorum.
Her şey sizin ve sevdiklerinizin gönlüne göre olsun efendim.
Sevgi ve saygılarımı iletiyorum
Dr. İrfan Yılmaz. BODRUM.
Nar-ı aşka düşmeyenler, bulamazlar kemali
Gerçek aşk ile mümkündür, perdelerin zevali
Üstadım!
Can-ı gönülden kutlarım muhabbetle kaleminiz kavi ve daim olsun
Saygılarımla
O!
Yalnız Bir…
Yalnız O zahir,
Aman Allahım!
Ne ayna, ne aynadakiler var
Yalnız bir…
Yalnız Hu…
Yalnız Hu var ya Hu!
Hu var…
Hu!
Hu, diyen gönül sağ olsun... 10 puan +ant. Işıklar içinde kalmak ümidiyle...
candan tebrikkkkkkkk
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta