Körkütük sarhoş bir yalnızlık,
hoyrat,kaba ellerindeki dağınık yürekleri bırakır
kentin eğri çizgili, yalpalayan sokaklarına.
Sokak lambalarının loş ışıkları altında,
fırtınalı bir hayatın dalgalı saçlarında
toplandığını zannettiği hüzünlerden kurtulduğunu düşünen,
sıfır numara traşlı,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta