Karanlık gecede sessiz ve hoyrat bir sevda
Özlem duyuyorken senin ile olan hatıralara
Sağ salim çıkmayacağımı dahi bilmezken yarına
Senin ile toprağa gömdüm amansız sevdam da
Bir yaz günü güneş olup ışık tuttun bana
Yaz mevsimimi lafların ile çevirdin kışa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta