Erguvan göğünde sakin bir bahçe aradık
nafile
aç kaldı ruhumuzda güvercinler
.
.
.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




dağ yanmışsa sevda ateşinden, gülün dikenidir sizin incitmeleriniz sayın şair kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta