1-
sulara vurdum sesimi
kırılırken gölgenin nefesi
havalandı keklikler kuşatılmış tepelerde
inin inim inlerken küle çalan sabah
kavlanmış bakışları ücra bir resimdi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




aşkta hoyratlıktır acıyı ve ayrılığı mayalayan....aşkın, sevginin saf hali duyarlılıktır ...inceliktir ...nazikliktir ....özendir ... şefkattir ama beyhudedir tüm sözler ...en çok da aşk adamlığına soyunan hoyratlardır ilk yaralayanlar....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta