Hoşnut ol
Bedenimi ürperten, o tatlı öpüşünden,
Gözlerimin önünden, hiç gitmeyen cisminden,
Hiç şikâyet edemem, seviyorum seni ben
Senin sefalı sevgin, hiç çıkmıyor yürekten.
Yüreğimde sevgiler, gün ışığı gibidir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta