Karanlık bir hayatın içindeyken,
Doğmak bilmeyen güneşimin
Doğmasını bekler dururdum.
Hep bugün doğacak yarın doğacak diye
Kendi kendimi teselli ederdim.
Her gün karanlığın sonsuzluğuna gözlerimi dikip
Güneşimi uzaklarda arar dururdum.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta