Karanlık bir hayatın içindeyken,
Doğmak bilmeyen güneşimin
Doğmasını bekler dururdum.
Hep bugün doğacak yarın doğacak diye
Kendi kendimi teselli ederdim.
Her gün karanlığın sonsuzluğuna gözlerimi dikip
Güneşimi uzaklarda arar dururdum.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta