Karanlık bir hayatın içindeyken,
Doğmak bilmeyen güneşimin
Doğmasını bekler dururdum.
Hep bugün doğacak yarın doğacak diye
Kendi kendimi teselli ederdim.
Her gün karanlığın sonsuzluğuna gözlerimi dikip
Güneşimi uzaklarda arar dururdum.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta