kanatlarını acemice çırpan
bir serçe konuverdi masama.
aslında tam olarak kondu da sayılmaz!
zavallıcık... adeta zor attı
minicik bedenini, ürkerek yamacıma
o kadar belliydi ki acemiliği,
yaklaşınca biraz,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




teşekkürler hocam. yazdığım şeylere eleştirilerinizi almaktan kıvanç duyarım.
TEBRİKLER YÜREK SESİNİZ DAİM OLSUN :)))
yorumunuz için teşekkür ederim,bilin ki kıymetlisiniz, çünkü ilk yorum yapanımsınız:) ben genel olarak yazdığım şeylere, belli başlı yorumlar yapmayı pek sevmiyorum, inandığım şey herkesin kendinden bir şeyler bulabileceğidir... siz simge dedimişsiniz, bende bilemiyorum ama belki bir insan belkide, hayatın ta kendisi kim bilir...
kuş bir simge olarak alınmış belki ama neyin simgesi anlayamadım...iyi bir simgemi derseniz oda tartışılır..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta