Acımın gölgesinde güneşi batırırken,
Gelişinle güneşin doğuşunu sevginle kucakladım.
Her şey seninle başladı,
Herşeyi seninle öğrenecektim.
Ne beynim vardı bu hayatı taşımaya
Ne de kalbim vardı...
Bu gönül yorgunluğunu kaldıracak
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Özellikle de final kısmı harika olmuş...:)
Sevginiz daim olsun
sevgilerimle
Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta