Her yaşanılan
bir gün için bir ah çekti yüreğim
umutlarım boynu bükük kaldı
yarınlarım ölüm gibi acılarla
karşıladı beni
artık içimden hiç bir şey gelmiyor
gönül bahçemde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğinize emeğinize sağlık.
tebrık ederım cok guzel bır eser olmus ömer saygılar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta