Ne kadar çok susmuşum lâl olurcasına.
Her yer sisli puslu önümü göremiyorum.
Vakitsiz bir hüznün pençesinde can çekişircesine,
Ruhumun iliklerine kadar acı çekiyorum.
Bekliyorum,bekliyorum ne beklediğimi bilmeden.
Terkeden mutluluğumu mu? sıra kadem basan yıllarımı mı?
Bilinmezliğin içinde beklemekteyim ne beklediğimi bilmeden.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta