Yağmur damlaları camımı her çaldığında
Düşledim seni ve sensizliği, kafamın içinde
Ve Seni düşlemek, sanki kör bir çocuğun gökyüzünü görmesi gibi bişeydi huzurluydum, mutluydum,sakindim...
Peki ya sensizlik, güneşli bir günde fırtına kopucağını hissetmek gibiydi, cennete gidiceğini bilip cehennemden korkmaktı sanki.
İnsan, insann, suyun altında boğulur ya, sensizlikte öyleydi bana, suda olmadan boğulmaktı senden uzakta.
Yalnızdım, huzursuzdum yağmur hatırlatıyordu bana camı her çaldığında.
Yokluğun, özlemin olmamıştı o zamana kadar.
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta