Yağmur damlaları camımı her çaldığında
Düşledim seni ve sensizliği, kafamın içinde
Ve Seni düşlemek, sanki kör bir çocuğun gökyüzünü görmesi gibi bişeydi huzurluydum, mutluydum,sakindim...
Peki ya sensizlik, güneşli bir günde fırtına kopucağını hissetmek gibiydi, cennete gidiceğini bilip cehennemden korkmaktı sanki.
İnsan, insann, suyun altında boğulur ya, sensizlikte öyleydi bana, suda olmadan boğulmaktı senden uzakta.
Yalnızdım, huzursuzdum yağmur hatırlatıyordu bana camı her çaldığında.
Yokluğun, özlemin olmamıştı o zamana kadar.
Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta