Yağmur damlaları camımı her çaldığında
Düşledim seni ve sensizliği, kafamın içinde
Ve Seni düşlemek, sanki kör bir çocuğun gökyüzünü görmesi gibi bişeydi huzurluydum, mutluydum,sakindim...
Peki ya sensizlik, güneşli bir günde fırtına kopucağını hissetmek gibiydi, cennete gidiceğini bilip cehennemden korkmaktı sanki.
İnsan, insann, suyun altında boğulur ya, sensizlikte öyleydi bana, suda olmadan boğulmaktı senden uzakta.
Yalnızdım, huzursuzdum yağmur hatırlatıyordu bana camı her çaldığında.
Yokluğun, özlemin olmamıştı o zamana kadar.
O şimdi ne yapıyor
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,
Devamını Oku
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta