Yağmur damlaları camımı her çaldığında
Düşledim seni ve sensizliği, kafamın içinde
Ve Seni düşlemek, sanki kör bir çocuğun gökyüzünü görmesi gibi bişeydi huzurluydum, mutluydum,sakindim...
Peki ya sensizlik, güneşli bir günde fırtına kopucağını hissetmek gibiydi, cennete gidiceğini bilip cehennemden korkmaktı sanki.
İnsan, insann, suyun altında boğulur ya, sensizlikte öyleydi bana, suda olmadan boğulmaktı senden uzakta.
Yalnızdım, huzursuzdum yağmur hatırlatıyordu bana camı her çaldığında.
Yokluğun, özlemin olmamıştı o zamana kadar.
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta