Yıkılması imkansız duvarlar ördün aramıza şimdilerde
Şiir oldun kâğıtta birer birer döküldün kaleminden hep sevgi dolu her zaman aşk doluydun bir şarkı oldun dilinden düşmeyen bulutlardan toprağa can veren yağmur oldun ateştin içimde hiç sönmeyeceğini düşümdüğüm kendi ellerine söndürdüğün hasretle özlemle gözlerine bakacağım günü beklerken aldın elimde olan tek mutluluğumu şimdi sen mutlumu kalacaksın benim mutauzluğumla şimdi sadece diyeceğim tek şey kaldı sana HOŞCAKAL.
Ala gözlü nazlı dilber
Sen d(e) olasın benim gibi
Zülfün dökük boynun bükük
Sen d(e) olasın benim gibi
Bahçende güller bitmesin
Devamını Oku
Sen d(e) olasın benim gibi
Zülfün dökük boynun bükük
Sen d(e) olasın benim gibi
Bahçende güller bitmesin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta