Yıkılması imkansız duvarlar ördün aramıza şimdilerde
Şiir oldun kâğıtta birer birer döküldün kaleminden hep sevgi dolu her zaman aşk doluydun bir şarkı oldun dilinden düşmeyen bulutlardan toprağa can veren yağmur oldun ateştin içimde hiç sönmeyeceğini düşümdüğüm kendi ellerine söndürdüğün hasretle özlemle gözlerine bakacağım günü beklerken aldın elimde olan tek mutluluğumu şimdi sen mutlumu kalacaksın benim mutauzluğumla şimdi sadece diyeceğim tek şey kaldı sana HOŞCAKAL.
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta