Çekip giden hep ben oldum,
Kendimi; dağlara, denizlere ve katran karası sarılmış gecelere vurdum.
Bir yanı ezilmiş,
Ve her su alışında biraz daha batan tekne gibiydi yüreğim.
Oysa demir attığımız bu limandan,
Kaç kaçak sevda uğurlamıştık azgın dalgalardan.
Artık bende bittim.
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta