Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
SONUNDA KENDİN OLDUN İŞTE ŞAİR... ARTIK ŞİİRLERİNLE DE, DÜZ YAZILARINLA DA KENDİNLE DE GÖĞNEBİLİRSİN. HEP BÖYLE MUTLU KAL ARKADAŞ!
fev
O, yaşam denen çukura
Bir kere değil bin kere düşsem de
Sadece kendim olmak istiyorum
Dostça kal...
finali ve bütünüyle güzel ve anlamlı...
sevgi saygıyla...
'Hoşçakal' diye başlayan bir biirin 'dostçakal' diye bitmesi ne güzel!
dosça kal diyebilmek çok önemli
sevgiyle
Hoşgeldiniz Nesrin hanım,
sizi burda da görmek çok güzel,
sevgimle....
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta