Her şey onunla ince manalar donanır
Ay onun çehresinin etrafını dolanır
O'nu görmek fecir, şafaklar misafir
Ayrılmak dağ içlerinin karanlık içi, gece
Uğuldayan rüzgar, kırılan dal, uluyan çakal;
Eyy güneyin yetiştirdiği en güzel nergis
Hoşçakal
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta