Sararmış yaprak gibi,sallantıdayım.
Dokunsalar dalımdan kopacağım.
Dal dediğin ne ki, sensiz yok dayanağım,
Olsa olsa, güze kadar ayaktayım.
Sonrası.... sonrası yok, sokaktayım.
Sana bırakıyorum sokaklarını şehrin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta