sabahı ederken
karşılıklı cümlelerde
karışmıştı akılları
biri aşka inanmıyorum
diyordu
bir diğeri dinliyordu
saatlerce konuştular
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




sanki bir insanın elinden düşen bir kitabı anımsattı bana......ve yere düşmek değil bütün mesele...sadece yere inmek bütün hüner....
hissettiren bir şiir...kaleme saygılar
acıtır yaşanmışlıklar..
ezan sesiyle
geceyi uğurlayıp
sevginin ardından
el salladılar
onca yaşanmışlıktan
geriye kalan
sadece bir kelimeydi
hoşçakal….
Harika bir çalışma.
yürekten kutlarım.
İlk tam puan benden saygılarımla.
kutlarım...........
geriye kalan sadece bir kelimeydi hoşcakal ....nefis bir anlatım ayrılığa dair tebrikler tebrikler ...kutlarım sizi
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta