Güneşli havalar korkutur beni. İnsanların tenini ısıtır,ama içlerini soğutur…
Ve herkes anlaşmış gibi,sıraya geçerler gitmek için…
Kimileri tatile çıkan insanlar gibi,bir süre sonra dönerler,
Kimileri pılısını pırtısını toplayıp,başka şehirlere göç eder gibi,
Göç ederler başka yüreklere..
Çıkılan evde unutulan bir eşya gibi, illa ki kalanın yüreğinde bir parçalarını bırakırlar…
Ya bir fotoğraf,ya doğum gününde alınmış bir hediye,ya yüreğe işlenen bir söz,ya da hissettiğinde yüreğini titreten,gidenin üstüne sinmiş kokusu…
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta