Hoşça Kal.. Şiiri - Nazlıcan Erhan

Sardı gecenin sessizliği bedenimi,
Bugünde sensizim.
Sensizliğe döküyorum gözyaşlarımı,
Gökyüzüde eşlik ediyor,
Benim sana olan vedama.

Nefesinde savruldum,
Gözlerinin derinliğinde boğuldum.
Aşkınla kavruldum,
Haykırışlarımı sensizlikle susturdum,
Ben bittim, bu sevdam bitmedi.

Eğer ki bir gün;
Dinlemek istersen şiirlerimi,
Rüyalarıma gel,
O alemde dinsin hasretim.
Uyandığımda her şey mazide,
Sen yanımda.

Yalvarırcasına bir tek sen gel,
Gözyaşım omzuma dayandığında,
Kimse yokken yanımda,
Silmek için, gel.

Kendimi anlatmaktan,
Parmaklarım yoruldu.
Seni anlatamadan,
Yüreğim yoruldu,
Ansızın gel, bıraktığın yerdeyim.

Bir kez değil defalarca öldüm ben,
Her doğuşumda sensizlik karşıladı.
Cehennemi yaşadım ben,
Defalarca kez aynı ateşte yanaraktan,
Sensizlik bana ders oldu.

Gecem yorgun, gündüzüm yorgun,
Bedenim yorgun, ruhum yorgun,
Sensizlik yordu beni.
Gözlerim yoruldu, ben yoruldum.

Yoruldum, gidiyorum.
Seni terk ediyorum.
Seni sana bırakıyorum,

Hoşça kal.