Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
öptüm nergis abla. çok sağolunn
Şiir böyle bir şey işte...Sizi alır köşe-bucakta kalmış, unuttuğunuz duygulara,sizi alır bimediğiniz diyarlara götürür...Şair de bu işi yapan kişidir,Akın gibi,örneğin...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta