Gün haftayı, hafta ayı kovalar
Ay yılı, yıl ise sonu noktalar.
Zaman hızla akar, ömürden çalar
‘Hoş geldin,’ diyelim, ‘iki bin on beş! ’
Yedik, içtik, güldük, bazen ağladık
Kâh yazdık kâh çizdik, çok okumadık.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta