Kırmızı isimler yazdım güllere, biri de sendin; o içten gülüşünle. Daldım yine gözlerine, gözlerin değil; hayâline. Sardın beni bedeninle, saran kolların değil; sıcaklığıydı sohbetinin. Gördüm seni yine, dün gece, burada değildin, gören gönlümdü; olmayan cismini hisseden, hece hece.
Böldüm seni kalemimde, kelimelere. Kelimeler cümleleri, cümleler dizelerini, dizeler şiirlerini anlattı; en içten sevgililere. Sevilen! Otobüste; mazot kokusu arasında, motor sesleri çınlatırken kulağımı; sağa sola sallanırken, yolculuğum… Dün gece yatağımda başım dönüyor sandığım, deprem bir de… Gerçekleri eğirtti varlığın. Anlamı oldun, anlamsızlıkların. Manasız gülüşler hediye ettin, en olmadık anlarda.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta