Kurumuş pınarım ,akmıyor selim.
Tutmuyor dizlerim ,bükülmüş belim.
Esmiyor gönlümde ,sevdalık yelim.
Şimdi yel desen hoş, demesen de hoş.
Yar gönlüne koymuş, suru, taşları.
Ondandır çatılmış, kalem kaşları.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta