HORULTUMUN
Horultusu, horultuma karışırken
Soyumun yarını, Yağmur Orkun’umun,
Ve ben kendimle geçici olarak barışırken
Müptelası sadece karanlıktır, horultumun.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




:=)) sizin içinizdeki sızının sorumlusu o
benimde içimdeki sazın kırık teli o..
kestane demişsiniz..benimde kestaneli bir anımı canlandırdınız,hesaolayınca patamızın büyüğüne yetmiyeceğini anlayıp küçücük kestaneler almıştıl onunlauğtaşarak soyup bana yedirmesi canlandı gözümde.
kaleminiz daim olsun efendim kutlarım..
sizsiz öksüz kaldı şiirlerim ne kötü alıştırmışsınız siz beni yarumlarınıza..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta