Misafirlikteydik amcamlarda bir gece...
Sohbetin ortası... Neşeliydik hepimiz. İnce-
Uzun bir horoz ötüşü duyuldu dışardan.
Çok yakındaydı bu ses. Açıklama amcamdan:
“-Bu bizim yiğit.” Lâkin, vakitsiz öttü,
Kaçırmadı fırsatı babam, koluna dürttü:
“-Vakitsiz öten horozun keserler boynunu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta