HOR Görülme
Önceleri
Hor görülmekti dokunan
Kendimi avutamazdım,
ardında lütuf var belki diye.
Bilmezdim o vakitler,
hiddetlenirdim, sızlanırdım,
ağlardım hâlime
Sonra bir ses indi içime:
Niyaz etme ihsan için,
Hak bilir hâlini
Eyyûb gibi razı ol
düşene,dertten payına.
Rabbim biliyor hâlimi,
dedim, şikâyete gerek yok.
Kendime sakladım
kıymetli bir hediye:
Hor görülme.
Kayıt Tarihi : 28.1.2026 10:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
hor bakma garibe
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!