hikâyenin şedit yüzü
güneşe bakıyor yine
Mu’da aklanıyor
en çıplak hali ruhun
her an
her yerde
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




her an
her yerde
bilgi ve soyut sezgi
aynı sevgi hep
aynı zemheri
monadik bin zerrede
holografik bir yolculuk gibi
yaşamak! ...
Başka yolu yok gibi :((( Kaleminize sağlık....
Olması gerektiği gibi diyebilir miyiz?
:) kolaycılığa kaçıp kabulleniş mi olur yoksa?
Ne çok isterim şiiri ve şiirde ki felsefeyi karşılıklı tartışmayı..
Kim bilir belki bir gün..
Sevgi ve saygıyla..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta