Bir arpa boyu kadar yaşadığımız cüce ömür,
Beşer şaşar da postunun rengi ile övünür,
Sevgi ve emek paylaşılmazsa her renk,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Aynı ömrün, anlamlı yada anlamsız olması paylaşılmasında saklı.Kutluyorum şiirinizi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta