Marangozun desi defterinden,
Kutura verilmiş yaşamlar.
Umutsuzca açlığa bakan,
Hızardan çıkmış boşaltılmış kafalar.
Öylesine yalnız kaldılar ki.
Tomrukların yanında ki,
İncecik çalılar çırpılar.
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum



