Hitler'de en vahşi insanın huzursuzluğu
Ellerinde dişlerinde insanların kanı
Ciğerlerinden gelir masum çocuk kokusu
Duyulur kin nefret çığlığıyla uluduğu
Dünyayı Almanlara emanet edeceğim
Alman olmayan insanları yok edeceğim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bir durum,bir manzum öykü...Faşizmi lanetlememek mümkün müdür...Saygılarımla,kutluyorum.
Sağlam bir humanistsin dost; Manzume de şiirin bir türüdür.. Ve günceli-gündeliği-belgeseli, bunların içindeki insana dair bilim ve bulumları ifade etmekte pekala hissi ve hisssevi boyutlu bir olanaktır...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta