Yokluğundu varlığımda hissettiğim.
Sancıların doğurduğu baş ağrıları;
Süzgecinden yalnız nefret geçen histeri...
Döner durmaz, usanmaz,
Şekli değişik son bulmaz “murphy yasaları”.
Ve klasik yapışkan yorgunluklar falan filan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta