Ben kendimi kış kıyamet soğukta
ekmek için didinen bir işçinin üşüyen elinde hissettim
ben kendimi bir yetimin yanında
onun başını okşarken insan olduğumu hissettim
bir annenin ağlarken gözyaşını sildiğimde ağladığımı hissettim
haksızlığa hayır derken canımı vereceğimden hiç endişe etmedim
ben hiçbir zaman hamalın sırtındaki yük olmadım
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta