Bir akşamüstü üşür insan, kalbini ısıtan uzaktadır.
Bir akşamüstü hisseder soğuk duvarları, onsuz geçen günleri.
Ve bir gece, sen Tarık Tufan romanıyla özlersin,
Ben bir gece değil her an hissederim özlemi.
İçini ısıtmak için bir bardak çay içersin,
Özlemler bitsin isterken her gün, şükredersin hasrete, ben bilirim.
Bilirim hüznünü, özlemini bilirim.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta